kewlar - Sob 16 Cze, 2018 22:12 Temat postu: Cała twórczość jak pęd wiatru co chmury rozpędza powrócimy też kiedyś w te strony gdzie dzień każdy się Tobą wyświęcał słowo Twoje - jak innych miliony moje słowa - ginęły w afekcie w Twoim sercu (choć bardziej w kieszeni) chociaż cała zmieniła się przestrzeń między nami już nic się nie zmieni obrósł w piórka Twój dawny kochanek - coraz więcej ze świata rozumiem tylko w jakie odeszłaś nieznane? i czy zdołam odnaleźć Cię w tłumie? chciałbym czasami zamienić z Tobą kilka słów choć tradycyjnie nie wiem przecież co powiedzieć bo tak naprawdę nie wolno nam już tego czuć nie wolno myśleć co by było w naszym świecie dzisiaj są inne - dla każdego z nas osobny los i tylko sobie już wmawiamy że jest nieźle a trudne sprawy lepsze niż daleki głos który od dawna woła nas w pustą przestrzeń tyle pytań a żadnej nadziei na odpowiedź (a nawet coś więcej) dziś z kimś innym do życia się śmiejesz zapomniałaś jak pachnie nonsensem pachną zioła: tatarak, lawenda... gra gitara śpiewają syreny stara miłość w piosenkach zaklęta nowsze bajki wciąż spycha ze sceny chciałbym czasami zamienić z Tobą kilka słów choć tradycyjnie nie wiem przecież co powiedzieć bo tak naprawdę nie wolno nam już tego czuć nie wolno myśleć co by było w naszym świecie dzisiaj są inne - dla każdego z nas osobny los i tylko sobie już wmawiamy że jest nieźle a trudne sprawy lepsze niż daleki głos który od dawna woła nas w pustą przestrzeń główną rolę zagrałaś i wyszłaś (jak w teatrze co kiedy-ś był obok ale przecież naprawdę nie istniał) wciąż brakuje mi czegoś... i kogoś dziś nikt nie gra sam chodzę po deskach i powtarzam że jest mi przyjemnie czasem z siebie próbuję się nie śmiać wielka ciemność przede mną i we mnie mógłbym czasami zamienić z Tobą kilka słów lecz tak jak zwykle nie wiem przecież co powiedzieć bo tak naprawdę nie wolno nam już tego czuć ani pomyśleć że być może w naszym świecie... złączą się inne w ten jedyny wspólny los i tak będziemy udawali że jest nieźle na trudne sprawy nam podpowie tamten głos nie mówiąc jednak że to w końcu pusta przestrzeń długo tę przetrzeń oswajałem dzisiaj już tkam z niej swoje wersy a bez niej jestem tylko ciałem dobrze to wiem nie byłem pierwszy lecz to nie czas na takie żarty gdy perspektywy mi się kurczą w obliczu prawdy (nagiej prawdy) że to nie miłość tylko twórczość |
||||||
