lamika88 - Pon 21 Lis, 2011 21:33 Temat postu: Rehabilitacja po usunięciu macicy wraz z przydatkami Dziewczyny moja Mama przeszła operację usunięcia macicy wraz z przydatkami. Jutro wychodzi ze szpitala i zastanawiamy się jak je pomóc wrócić do zdrowia, co jej wolno robić, czego powinna unikać? Dodam, że mama ma silną anemię co opóźnia jej powrót ze szpitala, miała przetaczaną krew ale w dalszym ciągu hemoglobina się nie unormowała. Czy jest jakaś dieta dla osób po takim zabiegu? Już wiadomo, że w tym roku Święta urządzam ja według instrukcji mamy bo dowiedzieliśmy się, że maksymalnie będzie mogła podnosić kilogram przez co najmniej miesiąc... Do tego dochodzi stres związany z oczekiwaniem na wyniki biopsji usuniętego mięśniaka... Nie wiem jak mamie pomóc bo ona się bardzo wszystkim przejmuje... Do tego w szpitalu nie wiele je ale to też wina tego co podają bo podają niezbyt smaczne jedzenie po pulpetach mama się rozchorowała... Jakbyście miały jakieś doświadczenia w tej sprawie to bardzo proszę piszcie... Problem na pewno dotyczy wielu kobiet... makramka - Wto 22 Lis, 2011 19:35 po pierwsze jak najmniej STRESU po drugie tak jak pisałaś ŻADNEGO NOSZENIA I PODNOSZENIA po trzecie ODPOCZYNEK po czwarte sok z buraków kiszony i dużo witaminy C dostarczonej w naturalny sposób Po piąte zastosowanie się do zaleceń lekarskich i WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE pozdrawiam lamika88 - Wto 22 Lis, 2011 20:14 Lekarz nie dał mamie żądnych zaleceń... jedyne co powiedział to "proszę nie dźwigać" ale nic poza tym... Nawet nie powiedział przez jaki czas nie powinna dźwigać i jaki jest limit podnoszenia  Ale mama już jest w domu i od razu się lepiej czuje i nawet odzyskała apetyt
alutka171 - Wto 22 Lis, 2011 22:23 Ja również niedawno przeszłam taką operację (pod koniec sierpnia) i podobnie jak Twoja mama właściwie nie otrzymałam jakichś szczególnych zaleceń, a jak człowiek w stresie to często zapomina o co zapytać lub po prostu nie wie. Dostałam takie oto zalecenia pielęgniarskie, które pewnie mama również otrzymała ale napiszę -utrzymywać szczególną higienę osobistą, z uwzględnieniem okolicy pooperacyjnej -nie kąpać się w wannie tylko korzystać z natrysku -dieta: bogata w białko i witaminy, jeść dużo świeżych jarzyn i owoców.spożywać dużą ilość produktów zawierających błonnik -dbać o regularne wypróżnienia -wstrzymać się od współżycia płciowego do czasu kontrolnej wizyty u ginekologa -może utrzymywać się przez kilka dni niewielkie plamienie -pamiętać o konieczności odebrania wyniku badania histopatologicznego -dokonywać regularnie samokontroli piersi I tyle. Ja byłam w tej komfortowej sytuacji że mąż miał urlop w tym czasie więc nie musiałam nic robić. Pielęgniarki radziły żeby dużo chodzić więc jak poczułam się na siłach wychodziłam i spacerowałam wokół parku, który z resztą mamy tuz pod domem można powiedzieć. Dźwigać podobno nie można co najmniej pół roku ale to mi ktoś powiedział albo wyczytałam w internecie na początek do 2kg, później do 5 ale ile w tym prawdy to nie wiem. Po prostu trzeba być ostrożnym. Jeśli chodzi o samopoczucie to w szpitalu miałam stan podgorączkowy i wysokie ciśnienie. Z tego powodu leżałam dłużej niż moje wspułtowarzyszki. Zalecali mi leczenie nadciśnienia i nie słuchali kiedy mówiłam że jestem niskociśnieniowcem. Co do jedzenia miałam wręcz jadłowstręt. Sam zapach mnie odrzucał od jedzenia. Kiedy wróciłam do domu wszystko jak ręką odjął zniknęło. Ciśnienie się unormowało i apetyt wrócił Życzę Twojej mamie jak najszybszego powrotu do zdrowia i do formy grahasil - Śro 23 Lis, 2011 09:07 Też przeszłam taką operację. Zalecenia są takie jak pisze Alutka 171. Dolegliwości pooperacyjne ciała szybko przechodzą natomiast z uwagi na brak hormonów może pojawić się zmiana nastrojów do stanu depresji. Z tym też można sobie poradzić stosując hormonalną terapię zastępczą. Tak jak po każdej operacji obowiązuje dieta lekkostrawna. Zaparcia po nieodpowiednim jedzeniu są niewskazane. Od wysiłku fizycznego należy się wstrzymać chyba dość długo. Po około 3 miesiącach spytałam się lekarza czy mogę już wrócić na siłownie . Odpowiedział mi dość ostrym tonem " czy pani nie zdaje sobie sprawy jaką operację przeszła". więcej nie pytałam. Życzę mamie pogody ducha i szybkiego powrotu do zdrowia. alutka171 - Śro 23 Lis, 2011 16:48 Ja dodam że po operacji zaczęły się u mnie uderzenia gorąca czego wcześniej nie miałam, a od czterech lat właściwie nie miesiączkowałam. Miałam jedynie sporadycznie lekkie plamienia LucynaM - Czw 24 Lis, 2011 14:57 z kolei u mojej teciowej po operacji uderzenia gorąca osłabły. Wcześniej strasznie ją męczyły - kiedy nadchodziło uderzenie, dosłownie była cała mokra od potu. Pomeczyła się, w końcu posłuchała rad i podczas wizyty dostała tabletki regulujące ten problem. A zalecenia po operacji - takie jak pisały dziewczyny. Tesciowa była na operacji przed wakacjami. Krystka - Śro 30 Lis, 2011 23:32 Ja taką operacje miałam w lipcu zeszłego roku. Zalecenia <pielęgniarskie> takie jak padły wyżej, a lekarskie dostałam takie : - nie dzwigać ok 2 m-cy -nie wieszać firanek!!!!!!! - nie robić nic co jest związane z podnoszeniem rąk do góry -duzo sie ruszać jesli tylko możemy -tz spacerować -lepiej chodzić niz stać np. przy piecu !!!!! co do leków to zależy od wieku, menopauzy, to wszystko na wizycie kontrolnej u lekarza. Po miesiącu jezdziłam już sama samochodem na krótkie trasy,a po 3-mc lekarz zezwolił na jazdę rowerem- nie jezdzilam. Najważniejsze by mama się nie denerwowała,dużo odpoczywala i jadła lekkostrawne posiłki by nie było zaparć!! Lamika88 będziesz chyba <główną wykonawczynią > przygotowań wiątecznych ŻYCZĘ POWODZENIA A MANIE DUŻO ZDRÓWKA I PREZENTÓW  
lamika88 - Czw 01 Gru, 2011 12:37 Dzięki dziewczyny Mama była na kontroli u lekarza wszystko jest ok. ALe najgorsze jest chyba podejście mojej mamy... Jej się po prostu nic nie chce Nawet na spacer po podwórku jest ją ciężko wyciągnąć... Już jest dwa tygodnie po operacji chodzić może prosto ale też cały czas się zgina już chyba z przyzwyczajenia... Teraz umówiłyśmy się do fryzjera to znowu dzisiaj słyszę, że chyba nie pójdzie bo jej się nie chce  No i te zmiany nastroju są strasznie przybijające... Potrafi się śmiać a w następnej chwili bez powodu płakać... Odpoczywa mama bardzo dużo jedynym jej zajęciem jest obecnie dzierganie sweterka i od czasu do czasu coś tam ugotuje ale takie drobne rzeczy bo garnka z ziemniakami nie podnosi. Teraz głownie gotuje tato bo ja jestem w tygodniu na studiach podobnie jak siostry... Ale od 12 grudnia mam już wolne przed świętami 
Oby się udało...
grahasil - Czw 01 Gru, 2011 19:11 Piszesz, że mama się zgina. A czy ma już zdjęte szwy? Jeśli tak to może jeszcze odczuwa jakieś ciągnienie, może jeszcze nie do końca się wszystko wygoiło. Zmiany nastroju są sprawą naturalną, gospodarka hormonami została zachwiana. Mama powinna od ginekologa dostać odpowiednie hormony (estrogeny, czy jakoś tak się one nazywają  .
Ten stan przejdzie natomiast mogą zostać uderzenia gorąca, też są nieprzyjemne. Ja sobie poradziłam z uderzeniami. Poranny prysznic kończę zimna wodą. Miejsca, w których czuję to gorąco zlewam dłużej zimna wodą. lamika88 - Czw 01 Gru, 2011 22:15 Mama ma założone te4 nowe szwy co się rozpuszczają po jakimś czasie ale mówi że już ją nie ciągną narzeka natomiast na ból nóg i pośladków... Pośladki to od zastrzyków ją bolą (żelazo bo miała 50% za niskie...) a nogi to pewnie od spacerowania bo tydzień w łóżko po operacji leżała a teraz ją na spacerki ciągamy... Uderzenia gorąca też ma... Raz jest jej strasznie gorąco a za chwilę pod koc wchodzi bo jej zimno...
joana - Czw 01 Gru, 2011 23:56 lamika88, To są uroki kobiet. Opieke medyczna w naszym Kraju mamy jaka mamy więc same musimy o siebie dbać. A u Mamy w związku z operacją pewnie nastąpiło pogorszenie nastroju co również jest związane z wycięciem przydatków i braku hormonów. Do tego dochodzi stres i strach> musicie miec teraz dla niej dużo cierpliwości i wyrozumiałości. Wyciągać ja obowiązkowo na spacery, znależć jakieś nieabsorbujące zajęcie dla umysłu. Im mniej czasu będzie miała na myślenie tym lepiej, No i z tą zastępczą terapią hormonalna to do wyników histopatologicznych lepiej się wstrzymać. Ale pewnie lekarz też by nie przepisał. Przeszłam to 15 lat temu. Życzę Mamie dużo zdrowia, pozytywnego myślenia i wiary w powrót do zdrowia. A Tobie powodzenia i mnóstwo cierpliwości. Będzie dobrze. 
Gośka - Pią 02 Gru, 2011 07:37 a z przygotowaniem Świat na pewno sobie poradzisz
lamika88 - Pią 02 Gru, 2011 17:57 Dzisiaj byłyśmy z mamą u fryzjera i od razu mamie się humor poprawił Najgorsze są dla niej uderzenia gorąca bo potem robi jej się strasznie zimno i się chwilę słabiej czuje... Ale odpoczywa, spaceruje i jest dobrze a przynajmniej z dnia na dzień co raz lepiej 
goja91 - Pią 13 Lut, 2015 16:46 Dawno nikt nie odzywał sie w temacie,ale może to i dobrze ,bo to swiadczy,że koleżanki nie mają takich problemów,a ja wlaśnie dziś załapalam doła ,bo przyszlam od lekarza ze skierowaniem na usunięcie macicy.Trochę mnie to przeraża bo mam gospodarstwo rolne ,krowy ,ogród,a tu wiosna idzie,córka przed maturą,,,,ech do bani
Madzia - Pią 13 Lut, 2015 20:08 Kochana zdrówko jest najważniejsze. Pewnie będzie Ci trudno także z takiego względu, że masz dużo obowiązków i przyzwyczajona jesteś do ciężkiej pracy. Na dłuższy czas trzeba będzie odpuścić z tym wszystkim. Żeby nie mieć potem problemów w przyszłości trzeba naprawdę dbać o siebie i bardzo się oszczędzać. Co do pory, tak już jest w życiu, że na takie rzeczy zawsze jest zła pora. Będę trzymać za Ciebie kciuki żeby wszystko było dobrze
goja91 - Pią 13 Lut, 2015 20:21 Madziu !dziękuję bardzo za wsparcie 
niezapominajka - Pią 13 Lut, 2015 21:59 Madzia ma rację, na takie rzeczy zawsze jest zła pora. Wiem jak to jest, przez mój półroczny pobyt w szpitalu mąż z małymi wtedy synami musiał sobie radzić sam. Trzymam kciuki i mam nadzieje że wszystko będzie dobrze.Grunt to pozytywne myślenie.
Konsultowałaś diagnozę z innym lekarzem, może jednak da się leczyć. Moja koleżanka miała podobną diagnozę ale została wyleczona. czeremcha - Sob 14 Lut, 2015 09:52 Ja też od kilku lekarzy usłyszałam sugestię usunięcia macicy - w sumie "tylko" z powodu mięśniaków. Jestem jednak starsza od Ciebie, Goja91, i natura zadziałała u mnie sama... Rok się "nosiłam" z decyzją, a jak już się zdecydowałam i poszłam do lekarza robić badania przed zabiegiem - okazało się, że mięśniaki się samoistnie obkurczyły. Ten sam lekarz, który rok wcześniej chciał, żebym usunęła nie tylko macicę ale i jajniki /"żeby Pani miała spokój z ewentualnymi problemami z jajnikami w przyszłości"/ - ocenił, że zabieg nie jest potrzebny. Operację sugerowano mi gdy miałam 48 lat, ale z kolei wiadomo, że menopauza u różnych kobiet przychodzi w różnym wieku - na szczęście u mnie natura w samą porę przypomniała sobie, żeby ograniczać ilość hormonów... Swoją drogą - lekarze bardzo chętnie cięliby i wyrzynali... Miałam na końcu języka żeby zapytać tego ginekologa, dlaczego "żeby mieć spokój z ewentualnymi problemami z jądrami" nie wyrżnie ich sobie? Skoro dzieci mieć już nie chce - a raka jąder może dostać w każdej chwili
Głowa do góry, wybierz się do co najmniej jednego innego lekarza na konsultacje, zastanówcie się razem, czy może lepiej byłoby przeczekać...
Ale jeśli mimo wszystko nie da się uniknąć tego zabiegu - to polecam Ci forum http://forum.gazeta.pl/fo...tml?podpowiedzi Pomogło mi przetrawić problem kiedy jeszcze był, pomogło mi zdecydować się na zabieg - a z tego co widzę - bardzo pomaga tym, u których zabieg okazał się konieczny. I pamiętaj - będzie dobrze! Po prostu przez jakiś czas będziesz musiała być odciążona z części obowiązków! Rodzina musi to zrozumieć! Ania goja91 - Sob 14 Lut, 2015 16:00 U mnie lekarz decyzję o usunięciu odwlekał trzy lata,a teraz stwierdził ,ze jest konieczna.Oczywiście przed podjęciem ostatecznej decyzji skonsultuję to jeszcze z innym lekarzem i zobaczę.Co ma być to będzie,najwyżej będę miała więcej czasu na moje robótki.może nie ma tego złego.....
zapominajka - Nie 20 Mar, 2016 00:52 ja też zrezygnowałam z usunięcia macicy, chociaż pani doktór z takim zapałem mnie namawiała i nie żałuję, od ponad roku wszystko jest w porządku miałam w zeszłym roku krwawienia przez miesiąc, bardzo silne, ale przed tym miałam zatrzymanie miesiączki, pani doktór nie słuchała tylko twierdziła, że to przez mięśniak, jednak nie zgodziłam się na żadną operację, nawet na łyżeczkowanie, wszystko wróciło do normy bez żadnej interwencji chirurgicznej, po prostu przed menopauzą zdarzają się problemy z miesiączkowaniem i to jest norma na krew brałam geriavit, jadłam dużo wątróbki i czerwonego mięsa i jest bardzo dobrze a i jeszcze jeździłam dużo na rowerze, raz jak wróciłam z jazdy to miałam spodnie w krwi po kolana, ale paradoksalnie chyba mi to pomogło, po macica się szybciej oczyściła, jak mi potem pani doktór powiedziała, że muszę usunąć macicę, bo mogę dostać krwotoku to mi się śmiać zachciało, ale w sumie dobrze, że nie wiedziałam wcześniej bo może bym się bała jeździć czasem jak mam za silne krwawienia to biorę wapno, jedna tabletka przez dwa trzy dni, pomaga |
||||||||
