RękoDzielni - Forum u Maranty

Ja pracuję w szpitalu w UK od 8 lat. Od niedawna jako pomoc pielęgniarki na ginekologii.
Szpital, to jeden z największych w UK. 1000 łóżek, z czego połowa przeznaczona została na Covid. Nasz oddział jest prawie pusty, ponieważ zaprzestano wykonywania planowanych zabiegów. Mamy tylko pacjentki z emergency oraz sporo "gościnnie" z chirurgii i z interny. Część łóżek na "covidowych" oddziałach jest zajęta, ale nie ma pełnego obłożenia. Ostatnio słyszałam o liczbie 120, być może jest więcej. Środków ochrony nam nie brakuje. Mamy treningi, jak sobie radzić z sytuacją, zostajemy na bieżąco zapoznawani z nowymi procedurami. Na oddziale jest wyznaczona specjalna strefa dla pacjentek chorych lub z podejrzeniem, nawet z osobnym wejściem. Nic mi nie wiadomo, żeby choć jeden przypadek podejrzany z naszego oddziału został potwierdzony. Cały czas przyjmujemy pacjentki, wymagające szybkiej pomocy, wczesne ciąże, krwawienie, bóle itp.
Szpital generalnie jest pusty z wielu powodów. Nie ma odwiedzin, część staffu administracyjnego została odesłana do pracy w domu. Część na izolację ze względu na wysokie ryzyko infekcji. Sporo klinik przyszpitalnych nie pracuje. Więc po korytarzach hula przeciąg Wink

Drzwi są pozamykane, otwieramy je kartą. Nie ma u nas problemu, żeby coś dla pacjentów podać, czy odebrać, choć nie wiem jak to jest na "covidowych" oddziałach. Tam pewnie nie.
O ile informacje w sprawie procedur itp. wręcz zalewają nasze służbowe skrzynki pocztowe, to trudno jest uzyskać cokolwiek na temat choćby szpitalnych statystyk, ile mamy konkretnie przypadków, ile osób pod respiratorem, ile zgonów, itp. Generalnie wśród staffu panuje przeświadczenie, że to śmiertelne niebezpieczeństwo i najlepiej to się kąpać w dezynfektantach Wink

Szczególnie wystraszeni są osoby tzw. BAME, czyli ci o ciemniejszej karnacji. Kilka tygodni temu zmarło dwóch porterów, pochodzących z Timoru Wschodniego. Za to na wspomnienie o poziomie wit D większość szeroko otwiera oczy. Ciemna skóra utrudnia wchłanianie jej ze słońca, o czym nikt ich nie informuje, o wykonaniu badania nie wspominając.
Ogólnie uważam, że brytyjski NHS jest do sytuacji świetnie przygotowany i zorganizowany, choć potknięcia są. Nie dotyczy to metod leczenia, ale samej organizacji i przepływu informacji.

Sama już prawdopodobnie przeszłam przez "koronkę" w połowie marca. Najpierw dwa tygodnie koszmarnego kaszlu, bez żadnych innych objawów, z wyjątkiem dwukrotnego bólu głowy. Potem jeszcze przez ok. miesiąc kaszel wciąż się utrzymywał, aż w końcu ustąpił. Nie był taki zwyczajny. Głęboko w oskrzelach czułam, jakbym miała je czymś wysmarowane od środka i ta bariera utrudniała mi oddychanie, a raczej wymianę gazową. Absolutnie nie były to duszności podobne do astmatycznych. Co do formalności, związanych ze zwolnieniem, to nie miałam żadnych problemów. Pierwszy tydzień tzw. self-certificate, czyli telefon na specjalną infolinię. Drugi tydzień, to telefon do poradni, krótka rozmowa i certyfikat od lekarza na email, który potem przesłałam do pracodawcy. Jestem w dość korzystnej sytuacji, bo mój kontrakt przewiduje 100% zapłaty za zwolnienie.
Jeśli chodzi o liczenie liczby zgonów, to w UK wszystkich pacjentów pozytywnych liczy się, jakby zmarli z powodu wirusa, co daje tak olbrzymią liczbę w statystykach.

Jak wygląda życie codzienne? Owszem, zmieniło się, ale da się wytrzymać. Policji prawie nie widać, raczej tyle, co zwykle. Część ludzi nosi maseczki, ale większa część nie. Wszystkie miejsca, w których nie załatwia się podstawowych potrzeb są zamknięte, choć wiele oferuje serwisy online lub telefoniczne. W sklepach jest ograniczana liczba klientów, czasem trzeba poczekać kilka minut przed sklepem, ale naprawdę niedługo. Wolno spacerować, biegać, ćwiczyć itp. Są jakieś ograniczenia w komunikacji miejskiej i w prywatnych autach. Nie znam nikogo, kto dostałby mandat za cokolwiek w okresie ostatnich miesięcy.

Dobra, to było o ogólnej sytuacji. Teraz może coś na temat newsów i fake-newsów.
Chyba już wszystkim wiadomo, że trwa wojna informacyjna. Siedzę w tym już praktycznie trzeci miesiąc i próbuję wyławiać to, co warte zainteresowania. Przyznam, że mnie to uspokaja, choć tylko do pewnego stopnia. Bo dzieje się źle. Cały świat już trąbi, że pandemia, to bzdura. Niestety, nie dociera to do większości rządów na świecie. Wciąż trzymają się swoich decyzji, podjętych pod wpływem strachu lub korporacyjnych nacisków, a nie faktów. Już nawet WHO się wycofuje. Pojawiają się głosy, że nawet wirus nie istnieje, o czym akurat nie jestem przekonana (choćby na własnym przykładzie). Trudno jest oddzielić ziarno od plew. Czytam, słucham, oglądam i spędzam na tym całe dnie. Co mi to daje? Rozeznanie w sytuacji, co nie znaczy spokój. Nie wiadomo na ile rządy są zdesperowane i przygotowane (również militarnie) do wprowadzenia nowego porządku. Co chwilę wychodzą na jaw nowe "kwiatki", jak choćby to, że oxfordzka szczepionka już jest w produkcji mimo, że testy jeszcze się nie zakończyły. Jest ogromne odgórne parcie na wprowadzenie przymusu szczepień, a nawet chipów (tak, są na to dokumenty), ale zupełnie ignoruje się istnienie leku na Covid.

Tłumy wychodzą na ulice miast na całym świecie. Ludzie się po prostu boją. Dziś w Warszawie kolejny protest. W Londynie również. Na 16 czerwca zapowiadany jest masowy protest w Warszawie. Ludzi, którzy nie chcą ryzykować własnym i swoich dzieci zdrowiem nazywa się antyszczepionkowcami, płaskoziemcami, foliarzami... Osobom, którzy ośmielają się podejmować dyskusję publiczną zamyka się usta, usuwa konta na FB i YT. Takim przykładem jest ostatnio choćby David Icke, który został całkowicie zbanowany w UK. Co zresztą przysporzyło mu wielu nowych zwolenników, jak np. Brian Rose z platformy London Real. Podobnie jest w Polsce z Jerzym Ziębą, który mówi np. o bezwartościowych testach PCR, rzekomo wykrywających wirusa. Ostatnio kilku biskupów katolickich wystosowało list protestacyjny, pod którym podpisało się również wielu naukowców, lekarzy, dziennikarzy i innych. Cały świat się budzi, a mnie zastanawia, czy naprawdę potrzeba było aż tak wielkiego kryzysu, żeby choć część ludzi przejrzało na oczy. Może i tak...
Jeśli chcecie informacji o tym jak wygląda druga strona medalu, to polecam np.
kanały na YT: Niezaleznatelewizja, Wideoprezentacje, WRealu24, Gadowski TV, Głos obywatelski,
kanały na Bitchute: Poza Matrixem, Jerzy Zięba...
strony: pubmedinfo.org, prisonplanet.pl,...
I jeszcze:
https://www.youtube.com/w...l=PhilKonieczny
https://swprs.org/szwajcarski-lekarz-o-covid-19/?fbclid=IwAR1kboU6pgPstu6l8APvluD5frEwIJDAOLPQHCf0ZG9ek698p-LIP_ZzVzg
Myślę, że to czego najbardziej nam teraz potrzeba, to rzetelna informacja. Niestety, bardzo o nią trudno. Poleciłam te źródła, ale to nie znaczy, że uważam którekolwiek z nich za wyrocznię. Nie, to są po prostu miejsca, gdzie ludzie mają (jeszcze) możliwość przedstawienia innego punktu widzenia. Np. w UK oficjalna dyskusja na temat związku wirusa z 5G jest niedopuszczalna i m.in. za to Icke został zbanowany. W jakich czasach my żyjemy???

10:17 robiąca rozkłada robótkę na płasko. Wtedy można policzyć motywy, a ilość oczek według ilości motywów.
Film można zatrzymać albo ustawić na najwolniejsze odtwarzanie.
Motywów jest 24.
24 motywy x 3 kratki siatki na każdy motyw x 3 oczka na każdą kratkę.

Ale pewniej będzie, jeśli zrobisz próbkę i sama rozliczysz, ile motywów potrzebujesz.
Co by nie wyszło na wzrost, wyrost i opuchliznę Wink

To chyba ten wzór, ale schematu też nie ma.
https://domosed-ka.ru/vyazanyiy-top-bamboo/

Może Cotton Soft Yarn Art? 600m/100g akryl/bawełna.
Miękka włóczka i spory wybór kolorów.

I po polsku...

Weź obraz na cały ekran. W trakcie odtwarzania (możesz też zatrzymać odtwarzanie) naciśnij klawisz Prt Sc (print screen).
Potem zmniejsz obraz. Otwórz program do zdjęć (ja mam InfanView).
Naciśnij Edycja-Wklej, a potem Zapisz. I tyle Smile

Można jeszcze przyciąć wybrany fragment, jeśli jest taka potrzeba.

Trzeba się zarejestrować, ale chyba warto Smile

Ma cztery nogi zebalek

http://www.sewmag.co.uk/f...campaign=weekly

Wszystko się rozjaśni, tylko trzeba próbować i się na zrażać niepowodzeniami cmok

Wszelkie skróty takie jak ssk najlepiej jest wpisywać w YouTube, dodając słówko knitting.
Jest naprawdę dużo filmów z instrukcją, jak wykonać takie rzeczy.
Kreska pochylona w prawo / najczęściej oznacza dwa oczka prawe razem przerobione od przodu,
a kreska pochylona w lewo \ też dwa prawe razem przerobione od tyłu (można też zdjąć pierwsze oczko, przerobić drugie i przeciągnąć je przez pierwsze, wtedy nazywa się to przeciągnięciem)

Co oznaczają te kreski z podpórkami - nie wiem. Powinna być dołączona legenda, choć pewnie będzie po japońsku Smile

C'est la vie, jak mawiają Francuzi Smile

Takie książki pozwalają lepiej poznać życie.
Wokół nas dzieją się straszne rzeczy, a my sobie z tego nie zdajemy sprawy.
Jeśli zamkniemy oczy, to nie znaczy, że przestaną się dziać.
Wręcz przeciwnie, mogą zdarzyć się nam albo naszym bliskim, bo nie będziemy świadomi niebezpieczeństw.
To prawda, że trochę inaczej patrzę na ludzi po takich lekturach.
Jestem bardziej ostrożna w wydawaniu opinii i lepiej rozumiem ich decyzje.
Chociażby ostatni przykład naszej koszmarnej pacjentki, która dała nam się we znaki
krytykowaniem wszystkiego i ustawianiem personelu po kątach.
Myślę, że sama doznała w życiu (w dzieciństwie?) wielu krzywd i po prostu nie potrafi inaczej postępować.
Jaki więc sens miałoby denerwowanie się i walka z nią?
Bardziej też jestem wyczulona na wszelkie przejawy przemocy, szczególnie wobec dzieci.
Głośne ostatnio sprawy odbierania dzieci polskim rodzinom przez służby socjalne w UK.
My wciąż traktujemy dzieci, jak własność, jak przedmioty i uważamy, że wolno nam wszystko.
Bicie, poniżanie, wyzwiska, bezustanna krytyka, zawstydzanie, wyśmiewanie...
Sama tego nie uniknęłam, choć bardzo się starałam być jak najlepszą matką.
A jak się ktoś tym zainteresuje i dziecko jest zabierane, to potem lament.
Bo przecież to była całkiem "normalna" rodzina.
W tym kraju takie myślenie ma szybki finisz.
Lektura takich książek pozwala mi myśleć, że rodzice często mają dwie twarze,
jedną dla swoich dzieci, a drugą dla reszty świata.
Nie powinniśmy być ślepi i zbytnio ufać tym, którzy chcą nas przekonać, że są kryształowi.
Trzeba też wysłuchać tych, którzy mogą być ich ofiarami.
Bo oni często chcą nam coś powiedzieć, ale nie mają siły przebicia czy odwagi, nikt im nie daje wiary.
Dlatego gnębienie, maltretowanie, znęcanie trwa czasem długimi latami.

P.S. Inne tematy też mnie interesują.
Masz przykład kilka postów wyżej i listę śmiesznych książek,
więc nie jest ze mną źle Wink

Tradycyjnie, to wkłuwanie się w oczko prawe od przodu, czyli od strony kulki w kierunku czubka drutu.
Po "heretycku", to od czubka w kierunku kulki, czyli od tyłu.
Jeśli robisz tym drugim sposobem, wtedy w następnym rzędzie oczka wychodzą przekręcone.

Mam takie robocze wersje:

z przodu:

z boku:

z przodu:

z boku:

Dodam jeszcze jedną uwagę:
Jeśli robisz od góry, to jest bez znaczenia,
ale jeśli od dołu, to zrób osobno przód i tył,
bo potem przy zaczynaniu karczka, na początku łączenie przodu i tyłu "ciągnie się" pod pachą
i jest niewygodnie przerabiać.
Lepiej, jeśli przód, tył i oba rękawy będą sobie swobodnie wisieć na obwodzie karczku.
A druga rzecz, to mi skręcił się ściągacz i nie wiem czemu.
Nigdy nie zrobiło mi się tak, kiedy przerabiałam w rzędach:

Ojejku. Ja właśnie spojrzałam na mój poprzedni post i przypomniałam sobie, że nie wstawiłam tych obiecanych zdjęć.
Przepraszam kwiatek dla ciebie

Właśnie kończę następny sweterek z karczkiem i wszystkie fotki wkrótce będą.
A pomagam sobie tymi opisami:
http://www.garnstudio.com...p?id=4710&cid=5
http://www.garnstudio.com...p?id=6960&cid=5
http://www.garnstudio.com...p?id=7329&cid=5
Co prawda modele są na dorosłą osobę, ale poczytaj sobie opis wykonania karczku w tym pierwszym,
to będziesz wiedziała o co chodzi w podwyższaniu robótki.

1. Oczko dodane na przekręconej nitce między oczkami poprzedniego rzędu
2. Dwa oczka prawe zrobione z jednego. Wkłuć drut z przodu i z tyłu w to samo oczko
3. Przerobić 3 oczka razem jako 2 oczka: 2 prawe razem, przełożyć drugie oczko z powrotem na lewy drut i przerobić je na prawo razem z trzecim oczkiem wkłuwając drut od tyłu (dość dziwna ta kombinacja albo ja to źle rozumiem nie wiem

)
4. Zamykanie oczek szydełkiem: 3 oczka łańcuszka. Liczba oczek odpowiada liczbie kratek, które będą zebrane jako jeden półsłupek.
To jest takie typowe zamykanie oczek szydełkiem w serwetkach robionych na drutach. Znajdziesz na YT

k on RS, P on WS - knit on right side, purl on wrong side - prawe na prawej stronie, lewe na lewej stronie
p on RS, k on WS - purl on right side, knit on wrong side - lewe na prawej stroni, prawe na lewej stronie
yo - yarn over - narzut
k2tog - knit two together - 2 razem razem pochylone w prawo
ssk - slip slip knit - 2 prawe razem pochylone w lewo
s2kp - slip two knit pass - trzy prawe razem, środkowe oczko wierzchem
p2tog - purl two together - dwa lewe razem

pattern repeat - powtórzenie wzoru, raport
no stitch - brak oczka, kratka bez znaczenia dla wzoru
seed stitch border - bordiura/plisa wykonana wzorem drobny ryżyk, ja to nazywam kaszką.
W zielonym sweterku zrobiona jest ściegiem francuskim, a nie ryżykiem.

Tutaj jest ten sweterek z opisem po rosyjsku. Wzór jest też na ravelry

Klikaj w podkreślone skróty, wstawiłam tam linki do filmów na YT.

Aptenia, jaki konkretnie problem masz z odczytaniem schematu tej czerwonej bluzeczki?
Jeśli wpiszesz w YouTube te skróty, które tam masz , to znajdziesz masę filmików, jak to zrobić.

Czy numer 4 jest już dostępny w sprzedaży? Bo ja widzę tylko 3:
http://www.kej.wroc.pl/katalog/swetry-2016.html

Na 4 można wykupić prenumeratę w pakiecie numery 1-6
http://www.kej.wroc.pl/prenumerata/swetry.html

Zrobiłabym to tak:
Nawinęłabym kilka(naście) razy nitkę na palcu. Potem obrobiłabym to powstałe nawinięcie oczkami ścisłymi, żeby powstało kółeczko.

Ten wzór jest tutaj po angielsku:
https://vk.com/photo-74115460_342017108

Skoro już Ci listki wychodzą, to wyrysowałam Ci schemat na jeszcze większe od tych pierwszych

Gdyby wychodziły trochę za krótkie, to można powtórzyć rzędy 21 i 22 oraz 43 i 44.
Mam nadzieję, że nie ma żadnych błędów zebalek

Robiłam zerkając głównie na ten drugi schemat. Ale, jak pisałam wcześniej, trzeba to sobie próbować wyobrazić. Obserwować, co nam wychodzi i korygować. Może po południu spróbuję rozrysować schemat.
Napiszę to jeszcze raz. Ten trzeci schemat jest malo czytelny i tylko utrudnia robotę. Zamiana prawych i lewych oczek w schemacie nie ma sensu, bo tylko zaciera obraz wzoru.
Stenia, za bardzo skupiasz się na rysowaniu schematu, zamiast na dokładne przyglądanie się wzorowi w trakcie robótki.