RękoDzielni - Forum u Maranty

[maranta]

Gosia masz rację

Na koniec tak mi wpadło- dlaczego możemy pojechać na Ukrainę, na Litwę, na Węgry a tymczasem na Szwecję czy na Rosję to możemy jedynie najazd zrobić a już zwyczajnie pojechać to się nie da

Kto ocenił?

[Makarbella]

[mala100gosia]

ja np. na urzadzenie zwane GPS nie mowie tak jak wszystcy tylko poprostu czytam te literki po polsku moze to nie jest poprawde, ale bardzo nie lubie słów napływowych z angielskiego :/

Kto ocenił?

[Makarbella]

[maranta]

Makarbella- dziękuję, teraz już zapamiętam (chociaż i w tym wypadku tego "e" bym nie wstawiała, bo brzmi sztucznie).

Jednak w uszach nadal mi brzmi- w województwie łódzkiem, elbląskiem... ot, wspomnienia z dawnych czasów, gdy się dzienników słuchało, żeby prasówkę do szkoły przygotować (a fe)

Kto ocenił?

[Truskaweczka]

[maranta]

[Makarbella]

[maranta]

[Truskaweczka]

[Grażyna]

No i ładnie "niewiasta". Mój tata też tak mówi, wskazując lub opisując osobę płci żeńskiej.

Samo słowo "płci" sprawia ludziom kłopoty.

Zauważyłam też, że spikerzy ostatnio robią bardzo dużo błędów gramatycznych, bo mają problemy z odmianą rzeczowników i przymiotników przez przypadki. No i często stosują słowa niecenzuralne, co mnie irytuje i badzo przeszkadza w odbiorze głównie telewizji.

A wracając do forum, to codziennie pojawiaja się nie tylko błędy ortograficzne ale również fleksyjne, gramatyczne, stylistyczne. Poza słowem "spódnica, góra, włóczka" są problemy z zapisem prostych wyrazów np. "zazdroska". Poprawiam czasami, ale tego jednak nie można opanować, bo postów codziennie jest bardzo dużo. Z drugiej strony cieszmy się tym, że chociaż mądrze i sympatycznie forumowiczki sie wypowiadają, dzieki czemu nasze forum jest takie urocze.

Kto ocenił?

[woalka]

Nie chciałabym dzielić włosa na czworo, ale co post, to pojawiają się nowe wątpliwości...

[szajajaba]

A ja zawsze wiedziałam, że jest - zazdrostka - od zazdrości przecież

Kto ocenił?

[maranta]

Poprawna forma to- zazdrostka.

Kto ocenił?

[Truskaweczka]

Ja widziałam u kogoś na Picasie "portponetka".

Kto ocenił?

[honda46]

Pani, która uczyła mnie języka polskiego w liceum, tuż przed pisemną maturą powiedziała: pamiętajcie - naprawdę osobno pisze się: na pewno, w ogóle, przede wszystkim, z powrotem; natomiast wyrazy: studio, radio nie odmienia się (teraz można odmieniać). Do dzisiaj to pamiętam i nie mogę słuchać, gdy ktoś "przyszedł do studia" lub "słyszał w radiu". Denerwuje mnie również mylenie pojęć: cyfra i liczba.

Kto ocenił?

[szajajaba]

Ale cyfra i liczba tak różnie wyjaśniane są na studiach, że nie dziwota

Kto ocenił?

[Zygfryd Smarzyk]

Popatrzcie, wystarczy mała, myszką wyklikana pomyłka, by znaleźć się w tak przeuroczym miejscu. Ciepło w nim, jak w każdym goszczącym dyskusję o słowach i wyrazach. Toć nimi się myśli, żyje, mówi, słucha. To one stwarzają w nas obraz nas i miejsca w którym żyjemy. Wystarczy przeczytać jakąś książkę, a potem posłuchać ją w formie czytanej (teraz się mówi "audiobooka" – lecz nie brzmi to ciepło). Wystarczy przeczytać, potem posłuchać, by wzbogacić się w sposób dwojaki. A przecież można dołożyć do tego jeszcze inne przeżycia, jak choćby czyjąś opowieść o tej książce właśnie...
Dziękuję za Waszą wrażliwość. Szkoda, że niekiedy się gubimy chcąc być tak zasadniczymi. Język potoczny, mówiony czy pisany, ma prawo do tej pięknej wolności, gdy ktoś się przeliczy i liczbę z ilością pomyli. Nawet błąd, wielki błąd, można miłosiernie wybaczyć. Ba, można pokochać. Wyobraźcie sobie scenę oświadczyn. Często pełna ona językowej nieporadności, nieodkrywczych pojęć... Wygnać ją z pamięci? Wygnać ją z życia?
Przyznam, że niekiedy w zdenerwowanie mnie wpędza skupiane się na błędach osoby, która słuchając czy czytając śledzi błędy rozmówcy. Sądzę, że słuchacz (czytelnik) taki słucha słów, nie słucha człowieka.
Ja tam kocham - szczególnie gdy pióro mam w dłoni - te wszystkie iż, toć i aczkolwiek... nawet podsłyszanemu u kogoś słówku „deko” w znaczeniu „nieco, trochę” z radością deko miejsca w mych tekstach oddaję.
Alem nie jest wolny od pewnych uprzedzeń. Wyznaję pokornie, że drażni mnie gdy ktoś nadwyręża się nieco. Wolę gdy nadwerężał się będzie. Choć obie formy mają prawo wśród nas mieszkać. Takich przypadłości mam więcej, oj więcej. I wstydzę się za nie często...
Toć gdyby jakiś Językowiec (przez „J” bardzo wielkie) nasze Pogaduchy czytał... Do każdego zdania pewnie mógłby łatkę, lub choćby łateczkę, przypiąć. Nie bójmy się tego. Mówmy i piszmy, toć język ma być giętki, głowa (i serce) jego wodzem.
Podczas niedawnych domowych porządków znalazłem kilka numerów gazetowego dodatku „Ona”. Miałem tam obowiązek pisać każdego tygodnia opowiadanko „poprawne psychologicznie”. Przed drukiem podlegało ono weryfikacji właśnie przez panią psycholog. Kiedyś w rozmowie powiedziała, iż podziwia to, że tak wielu ludzi mówi mi o sobie. Odpowiedziałem, zgodnie z prawdą, że nikt z mych bohaterów nie istniał naprawdę. No, może poza Zbójem, mym kotem. Każdy z mych znajomych czy przyjaciół stawał się cząstką któregoś z bohaterów. Dając mu w darze choćby swój sposób mówienia, choćby swoje błędy. Przyznam, że ze wzruszeniem brałem znowu te teksty do ręki. A kiedyś tak łatwo wyrzuciłem wszystkie.
A wiecie co po tym pisaniu do „Onej” zostało? Szacunek do ludzi piszących teksty do... seriali. Choć seriali, jako żywo, nie znoszę. Nie znoszę.
Z tysiącem serdeczności

Kto ocenił?

[Makarbella]

[Trusia]

Makarbello, zanikło wraz z reklamami Calgonu, które tak twardo obstają przy wersji "Nie używała pani Calgon?", że ludzie przestają ufać swojej intuicji językowej i sami nie są pewni właściwych form.
A ja nadal zwijam się z bólu słysząc te potworki językowe. Nawet w tej dyskusji pojawiają się mimowolne błędy oparte na tych rozpowszechnianych przez te ^&*%^#$%)^(_ reklamy
Kiedy słyszę "używać (kogo, co) calgon, żel, pieprz ziołowy" albo "słuchać piosenkę" mam ochotę złapać za wsiarz* delikwenta i podsunąć mu pod nos słownik. Dużo słowników.
*złapać za wsiarz -> jestem białostoczanką, tak się u nas mówi o złapaniu za kark (ew. za ubranie na karku).

A teraz z zupełnie innej beczki - chcąc wydziergać dla siostry bolerko, zapytałam ją, jaki ma obwód ramienia. Zagadka: w którym miejscu się zmierzyła?
Różnice w stosowaniu słów przez ludzi, zwyczajowe znaczenia itp. są naprawdę fascynujące. I niekoniecznie błędne.

A wiecie, że można mówić "tą książkę"? Przez uzus (czyli zwyczaj, popularność) weszło już to paskudztwo do mowy potocznej i jest uznawane za potocyzm przez językoznawców. Tak samo jak "fakty autentyczne" - w odróżnieniu od "faktów prasowych", kiedyś zwanych "kaczkami dziennikarskimi".

PS Interesuję się zawodowo tymi zmianami jako polonistka i ciągle mnie zaskakują

Kto ocenił?

[szajajaba]

[Anisa]

[we_st]

[Truskaweczka]

[Makarbella]