RękoDzielni - Forum u Maranty

[lena77]

Oto Perełka - kotka, dla której jestem tak jakby rodziną zastępczą:









Zacznę od tego, że ja wcale nie lubię kotów. A może nie lubiłam
Jako mieszkaniec bloków zawsze uważałam, że trzymanie zwierząt w mieszkaniach jest nieludzkie. Zawsze wydawało mi się, że te zwierzątka się bardzo męczą, czekając przez wiele godzin na swego właściciela, który poszedł do pracy.
Prawdę powiedziawszy nigdy nie miałam potrzeby posiadania kota, psa, czy nawet chomika. Psy i koty zawsze były u moich dziadków na wsi i wiodły tam żywot sielski i spokojny. Ale w bloku Nigdy w życiu

Życie jednak lubi robić niespodzianki i stawia przed nami czasem zupełnie nieoczekiwane wyzwania. Tak było właśnie z Perełką.

Perełka ma trzy lata i tak naprawdę jest, a właściwie była kotem mojej ciotki. Ciocia mieszkała sama, ponieważ nie miała własnej rodziny. Bardzo lubiła koty i zawsze jakiś kotek u niej był.

Niestety w zeszłym roku w marcu ciocia miała udar mózgu i już nigdy nie wróciła do swojego domu. Została Perełka... i wiele myśli, co tu z nią zrobić.

Na początku chcieliśmy wziąć ją do bloków, bo tak byłoby dla nas najprościej. Jednak Perełka była kotką, która sobie zawsze wychodziła swobodnie na podwórze i wracała do domu, kiedy chciała. Uznaliśmy, że nie ma szansy na to, żeby przyzwyczaiła się do zamknięcia.
Zresztą spróbowaliśmy ją zamykać u cioci w domu, żeby zobaczyć jak na to zareaguje. Wstawiliśmy kuwetę i od razu się zorientowała, o co chodzi. Na początku zamykaliśmy ją na 2 godziny, 3 godziny. Stopniowo się do tego przyzwyczajała. Trwało to długi czas, ale była w stanie spędzić w domu nawet całą noc. Mieliśmy nadzieję, że uda się ją przyzwyczaić do całkowitego zamknięcia i że będziemy mogli ją zabrać do bloków, zwłaszcza, że w perspektywie była jesień i zima. Niestety nie udało się...
I tak całą zimę jeździliśmy dwa razy w ciągu dnia do domu cioci, żeby ją zamykać na noc i wypuszczać w ciągu dnia, żeby mogła sobie pobiegać.

I w ten sposób zyskaliśmy kotkę na własność. Dalej do niej jeździmy, żeby ja karmić i bawić się z nią. Czasem nam znika na całe dnie, ale zawsze wraca, jak tylko usłyszy samochód.

Perełka nie jest jakąś taką pieszczochą. Jak jest w pobliżu to zawsze podchodzi i trąca mnie swoim łebkiem po nogach. Lubi się pobawić, ale w zabawie potrafi też złapać swoimi ostrymi ząbkami. Kiedyś tak nie robiła. Być może czuje się samotna i tęskni za ciocią, a my nie dość umiejętnie ją zastępujemy...

I teraz konkluzja na koniec. Zawsze myślałam, że nie przepadam za kotami. Wczoraj byłam w Empiku i przeglądając zakładki do książek wybrałam sobie zakładkę właśnie z kotkiem. Czy to coś znaczy

Kto ocenił?

[uska3]

Śliczna Perełka i taka grubiutka Pięknie, że się nią opiekujecie , tyle kotusiów po odejściu swoich opiekunów źle kończy a przecież to takie cudne stworzonka.

Lena

Kto ocenił?

[lena77]

uska3

Wiem, że jest właśnie tak jak mówisz. Szkoda tych zwierzątek. A co do naszej Perełki to nie mielibyśmy sumienia jej nikomu ani nigdzie oddać, choć jedna z sąsiadek cioci miała nawet ochotę ją przygarnąć.

Teraz Pereła jest znacznie chudsza. Zaokrągliła się na jesieni po sterylizacji, a w zimie mało była na podwórzu, więc nie miała gdzie zgubić tych swoich okrągłości

Kto ocenił?